جناب حجت‌الاسلام والمسلمین آقای دکتر صفایی از طلاب قدیمی شهرستان ملکان و از دوستان خوب ما هستند که مدتی است در دانشگاه سهند تبریز به عنوان استاد و نماینده ولی فقیه مشغول خدمتند. آشنایی ما با ایشان زمانی شروع شد که در سال ۱۳۷۶ جهت تبلیغ به شهر ملکان رفتیم. برای رفیق شدن با بعضی‌ها همان دیدار نخستین کافی است. ایشان با اخلاق خوب و برخورد خوشی که داشتند در همان دیدار اول ما را شیفته خودشان کردند...یادش بخیر! روزهای خوبی بود. با راهنمایی‌های ایشان بنده راهی یکی از روستاهای ملکان شدم وده روز اول محرم را در آن روستا به تبلیغ پرداختیم...

دکتر صفایی که این روزها در حال آماده شدن برای قبول مسوولیت بزرگی هستند برای ما مایه افتخار خواهد بود که اعتماد جمعی مردم خوب و فهیم شهر ملکان و حومه این شهر را جلب کنند...

جز دعا و آرزوی موفقیت برای ایشان کاری از این حقیر ساخته نیست. امیدوارم در هر مسوولیتی که خواهند بود همواره به یاد خدا و در خدمت نظام جمهوری اسلامی و مردم خوب منطقه باشند.

کتاب  "آن روز آن مهمانی"نامزد دریافت جایزه کتاب سال شد. این خبررا دیروز از طریق خبرگزاری مهرنیوز دریافت کردم. برایم از جهتی با اهمیت و خوشحال کننده بود. از این نظر که در کنار کتابهای بزرگانی چون آقای سید مهدی شجاعی، استاد عزیزم جناب آقای سرشار و دیگر دوستان توجهی به آن شده است. اگرچه هیچ وقت به خاطر عدم برگزیده شدنش ناراحت نشدم. چون هیچ انتظاری نداشتم. و واقعاً به قول یکی از دوستان، نویسنده وقتی مطلبی را می‌نویسد هیچ وقت به این خاطر نمی‌نویسد که در جایی برگزیده شود.

 من این کتاب را که شامل نه قصه کوتاه است شاید در طول سه چهار سال پیش نوشتم. آنچه از اینها در یادم مانده است لذت نوشتن آنهاست. مخصوصا از داستان اول این کتاب که در مورد مرحوم علامه « جلال‌الدین همایی» است که اصل داستان فوق‌العاده جذاب و شیرین است. من در موقع نوشتن آن- با اینکه هنوز اصفهان نرفته‌ام- خودم را در مدرسه نیماورد اصفهان می‌دیدم و حجره کوچک و نمور علامه را که در آن بیست سال آزگار بیتوته کرده  و به قول شهریار بندگی را به خدا رسانده بود، کاملاً حس می‌کردم.

القصه کتاب وقتی روانه بوستان کتاب می‌شد خودم با اینکه چندان راضی نبودم و با دلهره خاص می‌بردمش؛ اما واقعا احساس میکردم چیزی کم نگذاشته‌ام. البته این قصه‌ها قبلا هم در مجلات پگاه حوزه، سروش نوجوان و سلام بچه‌ها!!! یکی یکی چاپ شده بود. جا دارد در اینجا از استاد  متواضع و دانشمند عزیزم که حق زیادی بر گردن حقیر دارد جناب آقای فکور تشکر بکنم. و همچنین از بزرگوارانی مانند آقای سیدصالحی سردبیر پگاه و جناب آقای سرشار سردبیر وقت سروش نوجوان.  

برگزیدگان بیست و پنجمین دوره کتاب سال جمهوری اسلامی ایران عصر امروز طی مراسمی با حضور رئیس جمهور در تالار وحدت معرفی شدند.

 http://www.mehrnews.ir/NewsPrint.aspx?NewsID=636027

سوگند به بلبلهاي ترانه خوان صبح!

سوگند به خروسي كه در اين وقت با نظم هميشگي مي‏خواند!

و سوگند به همه زيبايي هاي صبح

كه در وراي اين هستي آرام محركي هست.

كسي هست كه نديدن او عين ديدن است.

كسي هست كه مي‏شود او را بهتر از محسوسات عالم ديد!

كسي هست...

كسي هست...

يكي هست كه دارد ما را مي‏پايد تا نيفتيم.

نکن مرا به غریبی رها که می‌میرم

توان کشمکشم نیست بی‌تو با ایاّم

برونم آور از این ماجرا که می‌میرم

حاج اکرام علیف بنیانگذار حزب اسلامی باکو:

حاج اکرام مرد عجیبی است. من عصاره غیرت آذربایجانیها را در وجود این مرد شریف و نازنین به وضوح دیدم. بیان فوق‌العاده آتشین و برنده‌ای داشت. با این حال سوز و حال معنوی عجیبی در سخنانش موج می‌زد. یکی دو بار در قم به حضورش شرفیاب شدم و در مورد حزب و فعالیتهایشان با هم صحبت کردیم. می‌گفت من بخاطر این فعالیتها  به مدت 28 سال به زندان محکوم شدم. و مدتهای مدیدی را